→ Codex Suprasliensis

Maintained by: David J. Birnbaum (djbpitt@gmail.com) [Creative Commons BY-NC-SA 3.0 Unported License] Last modified:

< 229r >

  1. давъшоуо̑умоу хождениѥ҆ недвижимꙑи҅ма
    τοῦ τὸ βαδίζειν δόντος τοῖς ἀκινήτοις
  2. ногама· воле же о̑убо и҅ на о҅дрѣ вь҆ꙁдвижеши·
    ποσίν; ἆρα δὲ καὶ ἐπὶ κλίνης αἴρεις
  3. рекъшоуо̑умоу о҅слабь҆ѥ҅ноуо̑умоу жилами
    τὸν τῷ παραλυτικῷ κελεύσαντα·
  4. въꙁми свои о҅дръ и҅ ходи· воле же и҅ хриꙁмѫ въ-
    „ἆρόν σου τὸν κράβαττον καὶ περιπάτει”; ἆρα δὲ καὶ μύρα κε-
  5. ꙁливаѥ҅ши на цѣсара· и҅ хриꙁмѣ пролиꙗвъ-
    νοῖς τῷ οὐρανίῳ μύρῳ τὰ ἑαυτοῦ κενώ-
  6. шии҅ сꙙ· и҅ вь҆сь҆ миръ и҅сцѣль҆ши· воле о̑убо ѥ҅ште
    σαντι καὶ κόσμον ἁγιάσαντι; ἆρα δὲ καὶ
  7. и҅ кръви текѫшти ꙗ҅ꙁвѣ божиꙗ тѣла съмѣѥ҅-
    τὴν θεόσωμον ἔτι αἱμορροοῦσαν ἐκείνην Ἰησοῦ,
  8. ши и҅стискати ю ѭ· и҅ и҅сцѣл҄ѣвъшоуо̑умоу кръ-
    ἐκμάξαι τολμᾷς πλευράν, τοῦ τὴν αἱμορ-
  9. воточивѫѭ̑ богоу· воле о̑убо и҅ водоѭ̑ о҅мꙑваѥ҅-
    ροοῦσαν ἰασαμένου θεοῦ; ἆρα δὲ καὶ ὕδατι καταπλύ-
  10. ши тѣло бж꙯иѥ· и҅ꙁмꙑвъшаго вь҆сꙙ и҅ о҅цѣште-
    νεις σῶμα θεοῦ τοῦ πάντας ἐκπλύναντος καὶ τὴν κάθαρ-
  11. ниѥ давъша· кꙑѧ҅ же о̑убо и҅ свѣштꙙ въжъже-
    σιν δόντος; ποίας δὲ ἆρα καὶ λαμπάδας ὑπαν-
  12. ши и҅стинъноуо̑умоу свѣтоу· просвѣштъшꙋ-
    άψεις τῷ φωτὶ τῷ ἀληθινῷ, τῷ φωτίσαν-
  13. моу вь҆сѣка кога чловѣка· кꙑѧ въспоѥ҅ши погре-
    τι πάντα ἄνθρωπον; ποίας δὲ καὶ ᾄσεις ἐπιτα-
  14. бению̑ пѣсни· приѥ҅мь҆ѭ̑штоуо̑умоу присно
    φίους ᾠδὰς τῷ ἀσιγήτως αἰνουμένῳ
  15. о҅тъ небесь҆скꙑи҅хъ силъ пѣсни· воле о̑убо слъ-
    ὑπὸ [πάσης] οὐρανίου στρατιᾶς; ἆρα δὲ καὶ δακρυρ-
  16. ꙁꙑ о̑упоуштаѥ҅ши ꙗ҅ко надъ мрътвъмъ· прослъ-
    ροεῖς ὡς νεκρὸν τὸν δακρύσαν-
  17. жъшоуо̑умоу сꙙ· и҅ мрьтва лаꙁарꙗ вьскрѣшь҆-
    τα, καὶ νεκρὸν Λάζαρον ἀναστήσαν-
  18. шоу· воле о̑убо и҅ плачъ твориши· давъшоуо̑у-
    τα; ἆρα δὲ καὶ θρήνους ποιεῖς τῷ τὴν χαρὰν πᾶσι δώσαν-
  19. моу вь҆сѣмъ радость· и҅ скръбь҆ о҅тъ е҅угꙑ о҅тъ-
    τι καὶ τὴν λύπην τῆς Εὔας δια-
  20. връгшоу· ҅Обаче блажѫ рѫцѣ твои ѡ̑ и҅ѡ̑сифе·
    λύσαντι; ὅμως μακαρίζω σου τὰς χεῖρας, ὠ Ἰωσήφ,
  21. послоужъшии· и҅ о҅сꙙгъшии҆· ѥ҅ште и҅ крьвь поу-
    ὑπουργησάσας καὶ ψηλαφησάσας ἔτι αἱμορρο-
  22. штаѭ̑шти божиꙗ тѣла· и҅со ꙋсовѣ рѫцѣ и҅ но-
    ούσας τὰς θεοσώμους Ἰησοῦ χεῖρας καὶ πό-
  23. ꙁѣ· блажѫ рѫцѣ твои прикоснѫвъшии҅ сꙙ бо-
    δας. Μακαρίζω σου τὰς χεῖρας προσεγγισάσας τῇ τοῦ θε-
  24. жии҅хъ ребрѣхъ· прѣжде ѳомꙑ невѣрънааго·
    οῦ πλευρᾷ, πρὸ Θωμᾶ τοῦ ἀπιστο-
  25. вѣрна и҅ похвал҄ена о҅пасива· блажѫ о̑уста тво-
    πιστοῦ καὶ ἐπαινουμένου περιέργου. Μακαρίζω σου τὸ στόμα
  26. ꙗ· бе сꙑтости насꙑшть҆ша сꙙ· и҅ приложь҆-
    ἀπλήστως ἐμπλησθὲν καὶ ἑνω-
  27. ша сꙙ къ и҅соусовомъ о̑устомъ· и҅ доуха ст꙯а о҅тъ-
    θὲν πρὸς Ἰησοῦ τὸ στόμα, καὶ πνεύματος ἁγίου ἐκεῖ-
  28. тѫдоу и҅спльн҄ьша сꙙ· блажѫ о҅чи твои прило-
    θεν πληρωθέν. Μακαρίζω σου τοὺς ὀφθαλμοὺς προστε-
  29. жьшии сꙙ къ їсоусовама о҅чима· и҅ свѣтъ и҅сти-
    θέντας τοῖς τοῦ Ἰησοῦ ὀφθαλμοῖς καὶ τὸ φῶς τὸ ἀλη-
  30. нънꙑи о҅тътѫдоу приимъши· блажѫ лице твоѥ
    θινὸν ἐκεῖθεν μεταλαβόντας. Μακαρίζω σου τὸ πρόσωπον

Epiphanius Constantiens· In divini corporis sepulturam homilia

Image of 229r